Volume: CBÉ 0157
- Date
- 3 October 1935
- Collector
- Location
Archival Reference
The Main Manuscript Collection, Volume 0157, Page 497
Image and data © National Folklore Collection, UCD.
See copyright details.
DownloadOn this page
- (continued from previous page)bhí a’ rith suas un cínn aríst, gul a’ stríoca an tseóil air, ach a sgian a chatha léithi, agus chuir sé n-a seasa n-a croí í. Agus shul ar thit sí i bhfaraige bhí an chailleach a bhí thiar un deire rithte suas agus í i ngrím ínnti. "Á, a ghaduí bacaigh!" adeir sí, le Seán Breath- nach. "Tá mo dhreithiúirín óg marú a’d!" "Catha agus claoidhiú urthe!" adeir Seán Breathnach. Agus d’imi sí léithi san aer, í héin agus a’ chailleach eile, agus í seo faoi n-a n-asgail acú. Níor stop Seán Breathnach annsin go ndeacha sé go Cúndae an Chláir le n-a lucht múna. Agus bhí sé trip eile ag ul soir le lucht múna go dtí fear i gCúndae an Chláir, agus bhí aithne mhath aige air, mar bhíot sé ’tóirt móna seasta chuige. Ach bhí áit ann- sin, ó ghohach a’ ghrian faoi go n-éiríot sí ar maidin lárnamháireach, aoin fhear a theigheach a’ beal- ach bhíot sé marú. Ach bhí fhios ag Seán Breathnach é sin, agus dúirt sé sa mbealach a ru na taoillí, gá bhfanat sé héin go maidin nach mbeadh aon taoille siar le fáil aige ar maidin lárnamháireach le dhul siar, agus go mb’fheárr dhó é thríáil ar a bheó nó ar a mharú.(continues on next page)