used to tell us when we were children, about the night the Puca brought his father for a ride.
His father was away in Ennis on a November Night, riding on horse-back. When he came home he removed the saddle from the horse. It was rather late at night, and he went to let the horse out in the fields.
He was just coming out a gap when he saw the animal coming towards him. It was like a horse and black in colour.
Himself and the animal met at the gap, and all of a sudden he found himself on the animal's back. He tried to get off, but all his efforts were of no avail. Then he knew that he was on the Pooka's back. Away with the Pooka across the country. Away with him over

682
ait in aochor chuin túbhairt fé ’mach ach
rí áit go nglaodhtar chró na snáithídhe air
"Ó Dia ghormhac," ar sisean, ’nois a bheireach orm
agus dá uiluas a bhíos cheana is seacht measa
anois mé nú connus a gheó’ mé ’mach
as in aochor?"
", arsan púca, "geóir amach," ar sisean, "trí
e
mise isteannta
c na sáithe agus
ní thúisge dubhairt sé é na bhí gCoalaí
curtha ’ge thiar ar a dhrom agus tugthaithe] fé
chrá na sáide meas gloilt a’ fear
bocht ná féudfach sé fhéinig ná ’n rucha
gáilt trí chró na snáithídhe ach dar núthair
lé lúin do bheith a’ gáil tharéithe dh’fhéuch
cómh mór do "boile agus go mheath sé
sí
go b’é an dorus mór amach a bhí sé
gabháil.
a’
gcúntais Dé," ar sisean, "úmpaig agus túbhair
isean
abhaile go dtí m’ leanuí mé nú má
leanas tú do thitig a’ t-anam asat [asan
"Ní chás liom," a
arsan puca, go dtitfeach
asat an niúimint seo ach
an t-anamh

f
694
agus seana bhí h-ochtar sagart a’ rá aifrean
ard ansan agus malla mór thímcheall ortha a’
paidireóireacht. Chonnaic sé an t-éun
bheannuithe ar bhárr na chroise agus chonnaic sé
an breach a’ léime ’níos as an dtobar.
’nois," arsan puca leis, "tóg trí deocha
as a’ dtobar agus is dói’ liom an am is go
mbead-sa críochnuithe leat go dtúbharfa
d saighireas saolta ar fhneacht ar stad
na ngrast an dá lá dhéug agus mhairfá."
"Deire gcúntais dé," arsa glostail, túbharfai’
mé an achuiní sin duit agus geallaim duit
má ligeas túbhaile ’nois mé ná gá dhuit
aon eagla ná go bhfanfai’ mé ar
stadh na ngrást an dá lá dhéug agus
mhairfi’ mé."
ílea
chníonnithe leath fós, a bhranaig,
arsan
a
uca "mar is fada teacht
chúghat an méid seo agus sara mbead-sa
níochnuithe
lear deirim-se leat go gcuineóir
oídhche ’nocht.
ar an
[Deire fiteán 216.

736
Do léim na trí h-aingil agus na trí clúir agus
thugadar
a n-aghaig siar ó thuaig agus ag
éiriú leó bhíodar dtí go n-imíodar as a
radharc
"Seadh ’nois," arsan púca, má chimeádas
tusa an achuiní agus a’ geallúint a thugais
dom-sa sin mar bheir-se leis lá éinnt.
a
ar mo dhrom anois," ar sisean, "go
dtúbharfai’ mé go dtí ’n Muiríg thú, agus má
léim sé leótha
lé línn do bheith a’ gáilt trí lar bhaile na
ngall."
"Dhere gcúntais dé," arsa cloicht, lig anuas
dod’ dhrom mé. Ná fuileas tú ag imeacht
thar mo thug féinig.
ca san," arsan puca, is mú
oídhche mhaith a ghaibhis thar do thug féinig a
branaig chuin dul anso siar go dtí tig an
lé aon duine tú
óil agus ní dubharaoís.
ligeant amach ach anois teastuíonn bhuaith
é dhéunamh."
stop sí ná níor staon sé leis dtí

766
é sin liom agus ná túbhair go h-Ufaram mé."
"Túbhair abhaile go dtí m’ leann bochta mé mar
sisean is mór mar theastuíonn mo sclábhuíocht
huatha agus dtí m’ bheann bhocht atá breóite
ar a’ leabaig
"Deirim-se baile leat," arsan ruca,
mar fé mar dubhart cheana leat is fada
leat chuin ghreim a dh’fháil
é fútham
bhfuaireas aon cao ort go
ort agus ní
dtí ’nocht."
D’imíodar
leótha agus ní dhineadar stop ná
a’ dtráig sall agus trí Arda
trís
sta
agus an charraig b aduaig dtí
mór (1) anuas
baile na ngall (1)
go srothadar
"Nois," a
arsan púcha, táimíd a’
ar dóirse Ufarann.
déunamh
[Deire fiteán 1
[Tosach fiteán. 48.
Do tháinig líonrut ar ghoile bocht agus do
ath sé go raibh deire lé na shao
go deó.
Tair dhíom anuas," arsan puca, agus din
(1) trí bhaile, bfar. Chíll Maoliaodhair.