Líon iontrálacha sa taifead staire: 3
ball sinsearach (stair)
2016-05-03 09:43
ceadaithe
diúltaithe
ag fanacht le cinneadh
Bhí an Mhaighdean Muire agus a mac ag siubhal un bhothair lá ag dul go dtí baile mór a bhí tamall maith uatha. Garsún oig dob eadh an mac – timpeall dhá bhliadhain deug d’aois. Bhí an oidhche ag tuitim agus an Mhaighdean Mhuire le na mac. “Tá sé chomh maith againn loisdín do lorg sa cheud tig a bhuailfid linn”. “Pé nidh is maith leat?” ars a mháthair. Is gearr gur buailig feirimeora leo agus chuadar fé n-a dhéin. Chuadar isteach. Ni raibh aoinne rómpa ach bean-an-tighe. Do loirg an Mhaighdean lóisdín. Do fhreagair bean-an-tighe go támáilte agus go doicheallach agus dubh-airt si na raghaidís ná raibh aon áit acu dóibh. Dho chasadar ar a sáil agus chugad ar aghaidh ar thig eile. Ní fada ón dtig a bhíodar nuair a casadh fear an tighe ortha. Do bheannaig sé dóibh agus dubhairt. “Nach déidheannach ara sibh amuigh”. “Táimid” ars an Mhaighdean
ball sinsearach (stair)
2016-05-03 09:43
ceadaithe
diúltaithe
ag fanacht le cinneadh
Bhí an Mhaighdean Muire agus a mac ag siubhal un bhothair lá ag dul go dtí baile mór a bhí tamall maith uatha. Garsún oig dob eadh an mac – timpeall dhá bhliadhain deug d’aois. Bhí an oidhche ag tuitim agus an Mhaighdean Mhuire le na mac. “Tá sé chomh maith againn loisdín do lorg sa cheud tig a bhuailfid linn”. “Pé nidh is maith leat?” ars a mháthair. Is gearr gur buailig feirimeora leo agus chuadar fé n-a dhéin. Chuadar isteach. Ni raibh aoinne rómpa ach bean-an-tighe. Do loirg an Mhaighdean lóisdín. Do fhreagair bean-an-tighe go támáilte agus go doicheallach agus dubh-airt si na raghaidís ná raibh aon áit acu dóibh. Dho chasadar ar a sáil agus chugad ar aghaidh ar thig eile. Ní fada ón dtig a bhíodar nuair a casadh fear an tighe ortha. Do bheannaig sé dóibh agus dubhairt. “Nach déidheannach ara sibh amuigh”. “Táimid” ars an Mhaighdean
ball sinsearach (stair)
2016-05-01 19:13
ceadaithe
diúltaithe
ag fanacht le cinneadh
Bhí an Mhaighdean Muire agus a mac ag siubhal un bhothair lá ag dul go dtí baile mór a bhí tamall maith uatha. Garsún oig dob eadh an mac – timpeall dhá bhliadhain deug d’aois. Bhí an oidhche ag tuitim agus an Mhaighdean Mhuire le na mac. “Tá sé chomh maith againn loisdín do lorg sa cheud tig a bhuailfid linn”. “Pé nidh is maith leat?” ars a mháthair. Is gearr gur buailig feirimeora leo agus chuadar fé n-a dhéin. Chuadar isteach. Ni raibh aoinne rómpa ach bean-an-tighe. Do loirg an Mhaighdean lóisdín. Do fhreagair bean-an-tighe go támáilre agus go doicheallach agus dubh-airt si na raghaidís ná raibh aon áit acu dóibh. Dho chasadar ar a sáil agus chugad ar aghaidh ar thig eile. Ní fada ón dtig a bhíodar nuair a casadh fear an tighe ortha. Do bheannaig sé dóibh agus dubhairt. “Nach déidheannach ara sibh amuigh”. “Táimid” ars an Mhaighdean